Wstęp. Przemoc w miejscu pracy, stała się alarmującym zjawiskiem na całym świecie. Stanowi
poważne zagrożenie dla funkcjonowania zarówno samych pracowników, jak i dla całej organizacji.
Niesie za sobą poważne, fizyczne i psychiczne konsekwencje dla ofiar, a także jej świadków.
Cierpienia i upokorzenia związane z doświadczaną przemocą, prowadzą do obniżenia motywacji,
utraty pewności siebie i własnej wartości. Przemoc w miejscu pracy może mieć różne formy, takie
jak: krzyk, słowne obelgi, zastraszanie, groźby, szantaż, wrogi stosunek, mobbing, bullying, molestowanie
seksualne oraz fizyczne ataki. Przemoc może pochodzić z zewnątrz organizacji, gdy sprawcami
są pacjenci lub ich rodzina, oraz z wewnątrz, gdy sprawcami są współpracownicy, przełożeni
lub osoby z zarządu.

Cel pracy. Celem pracy była diagnoza zjawiska przemocy w miejscu pracy w polskich zakładach
opieki zdrowotnej.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z użyciem
kwestionariusza ankiety w grupie 216 pielęgniarek i 4 położnych zatrudnionych w szpitalach
województwa małopolskiego.

Wyniki i wnioski. Wyniki badań pokazują, że pielęgniarki w swoim środowisku pracy są narażone
na przemoc psychiczną i fizyczną. Do najczęstszych form doświadczanej przemocy należą słowne
obelgi (54%), zastraszanie (32%) i fizyczne ataki (26%). Sprawcami incydentów w większości są
pacjenci. Konsekwencje doświadczanej przemocy dla badanych pielęgniarek to przede wszystkim
bycie czujnym i ciągle „na straży”, unikanie myślenia o przykrym zdarzeniu oraz poczucie, że
wszystko, co się robi, przychodzi z wielkim trudem i wysiłkiem.