Duński system ochrony zdrowia finansowany jest z powszechnych podatków, nie ma natomiast odrębnej składki zdrowotnej ani instytucji pośredniczącej w dystrybucji pieniędzy i określającej liczbę procedur wykonywanych przez daną jednostkę.

Dokumentem uprawniającym i wystarczającym do korzystania z usług służby zdrowia jest tzw. żółta karta o wymiarach karty bankomatowej. Na niej umieszczone są dane pacjenta (imię, nazwisko i adres zamieszkania), jego CPR (numer w centralnym rejestrze ludności, który pełni równocześnie funkcję PESEL i NIP), a także nazwisko, numer telefonu i adres lekarza pierwszego kontaktu. Karta ta wymagana jest we wszelkich kontaktach z władzami i instytucjami państwowymi i świadczy o tym, że jej posiadacz zalegalizował pobyt w Danii.