Wstęp: Od kilku lat przedmiotem badań są związki układu HLA z przebiegiem wirusowego zapalenia wątroby typu C oraz ze skutecznością jego leczenia.
Cel: Ustalenie zależności między częstością występowania poszczególnych alleli HLA DQA1 a przebiegiem zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C oraz skutecznością leczenia przeciwwirusowego u pacjentów pediatrycznych.
Materiał i metody: Badaniami objęto 61 osób w wieku 5–18 lat, w tym 51 po leczeniu przeciwwirusowym (interferonem α lub interferonem z ribawiryną) i 10 niezakwalifikowanych do leczenia. U pacjentów przeprowadzono oznaczenia alleli HLA metodą genetyczną na poziomie niskiej, a następnie wysokiej rozdzielczości. Analizowano posiadaną dokumentację medyczną, z uwzględnieniem wyników badań biochemicznych (AlAT) oraz skuteczności leczenia.
Wyniki: Stwierdzono, że u pacjentów niekwalifikowanych do terapii częściej występują allele HLA DQA1*0505 (p = 0,03). Wśród pacjentów po przebytym leczeniu przeciwwirusowym allel *0505 częściej występował w grupie osób odpowiadających na terapię (p = 0,03 dla odpowiedzi wczesnej). Allel DQA1*01 pojawiał się częściej u chorych z trwałą odpowiedzią na leczenie (p = 0,09). HLA DQA1*02 (0201) występował częściej u pacjentów z dobrą wczesną odpowiedzią biochemiczną na leczenie (p = 0,06) oraz z dobrą odpowiedzią biochemiczną trwałą.
Wnioski: 1) Stwierdzono zależność przebiegu przewlekłego wirusowego zapalenia wątroby typu C od alleli HLA DQA1. 2) Wykazano zależność między skutecznością leczenia interferonem α oraz interferonem z ribawiryną a allelami HLA DQA1.