Cel pracy: Określenie związku pomiędzy przystosowaniem się do choroby a umiejscowieniem kontroli zdrowia u pacjentów z rozpoznaniem raka nerki jako wykładnika powrotu do optymalnego stanu zdrowia.

Materiał i metody: Przebadano 81 pacjentów hospitalizowanych na oddziałach urologii w bydgoskich szpitalach z rozpoznaniem raka nerki (operacyjne usunięcie nerki).

Przystosowanie do choroby oceniono za pomocą Skali akceptacji choroby (Acceptance of Illness Scale – AIS), a umiejscowienie kontroli zdrowia – Wielowymiarowej skali umiejscowienia kontroli zdrowia (Multidimensional Health Locus of Control – MHLC) – wersja B, obie w adaptacji Zygfryda Juczyńskiego.

Wyniki: Badani z rozpoznaniem raka nerki różnią się pomiędzy sobą przystosowaniem się do choroby onkologicznej oraz umiejscowieniem kontroli zdrowia. Wyższe wyniki akceptacji choroby i wymiaru wewnętrznego prezentują mężczyźni. Wykazano związek akceptacji choroby i wymiaru wewnętrznego wśród badanych w wieku do 50 lat, wymiaru wpływu innych u osób powyżej 70 lat. Najniższą akceptację choroby stwierdzono u pacjentów w wieku powyżej 70 lat. Chorzy żyjący w środowisku wiejskim wykazali niższy poziom akceptacji choroby i zewnętrzne umiejscowienie kontroli zdrowia. Osoby, które posiadają dzieci lub współmałżonków, różnicowały się wyższym poziomem akceptacji choroby oraz wewnętrznym umiejscowieniem kontroli zdrowia. Najwyższe wyniki akceptacji choroby i najwięcej wyników wysokich wymiaru wewnętrznego odnotowano w grupie z wykształceniem średnim i wyższym. Najczęściej wymienianą obawą okazała się utrata drugiej nerki. Chorzy z wyższymi wynikami AIS oraz wysokiego wymiaru wewnętrznego nie mają problemów z przystosowaniem się do zmian narzuconych przez życie z jedną nerką.

Wnioski: Otrzymane wyniki mogą świadczyć, że zaakceptowanie choroby i poczucie wewnętrznego umiejscowienia kontroli oraz poczucie, iż inni mają wpływ na nasze zdrowie, mogą mieć znaczenie w powrocie do optymalnego powrotu do zdrowia.