Cukrzyca jest częstym zaburzeniem wśród pacjentów w schyłkowym okresie chorób przewlekłych. Zarówno w opiece paliatywnej w ogóle, jak i wśród diabetyków obciążonych ograniczającą życie chorobą, priorytetem jest poprawa lub utrzymanie jakości życia pacjentów. Wobec krótkiego przewidywanego czasu przeżycia konieczne jest dostosowywanie decyzji terapeutycznych do szybko zmieniających się warunków. Inna jest sytuacja chorego mającego przed sobą kilka tygodni lub miesięcy życia, inna zaś gdy dotyczy to ostatnich dni lub godzin opieki. Zespół hospicjum musi się skoncentrować na zapewnieniu komfortu choremu nie tylko przez zapobieganie hipo- lub hipergli­kemii, lecz także poprzez unikanie niepotrzebnych procedur i skutków ubocznych. W pracy przedstawiono standardy obowiązujące w leczeniu cukrzycy wg Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego. Autorzy, uwzględniając te zasady, proponują postępowanie w sytuacji, gdy zaburzenia kontroli glikemii występują u chorego stojącego w obliczu zbliżającej się śmierci.