W artykule przedstawiono aktualne rekomendacje diagnozowania i leczenia infekcji Helicobacter pylori (HP) na podstawie ustaleń konsensusu Maastricht V/Florencja oraz konsensusu z Kyoto dotyczącego Hp gastritis. Podkreślono, że Hp gas­tritis został zaakceptowany jako choroba zakaźna bez względu na objawy i powikłania. Dyspepsja towarzysząca zakażeniu Hp jest odrębną jednostką chorobową. Infekcja Hp jest głównym etiologicznym czynnikiem w rozwoju raka żołądka, dlatego eradykacja Hp redukuje ryzyko rozwoju raka. Na terenach, gdzie oporność szczepów bakterii na klarytromycynę jest wyższa niż 15%, należy unikać potrójnej terapii z PPI i klarytromycyną. Na tych obszarach zalecane jest leczenie poczwórne z bizmutem lub bez bizmutu. W regionach o wysokiej podwójnej oporności w stosunku do klarytromycyny i metronidazolu poleca się poczwórne leczenie z bizmutem jako terapię pierwszorzędową. Warto szczególnie podkreślić, że każdy pacjent powinien być indywidualizowany odnośnie do rodzaju leczenia i ewentualnych jego powikłań.