W pracy przedstawiono opis przypadku chorego na zaawansowanego raka trzustki i ze świeżo rozpoznaną cukrzycą w ostatnich miesiącach życia oraz postępowanie terapeutyczne zgodne z aktualnymi zaleceniami. Priorytetem w terapii cukrzycy w opiece paliatywnej staje się utrzymanie dobrej jakości życia. W ograniczonej prognozie życia poszerza się i zwiększa zakres wartości docelowych glikemii, a najważniejsze staje się unikanie hipoglikemii oraz wysokiej, objawowej hiperglikemii. Stosowanie doustnych leków hipoglikemizujących jest zalecane przy glikemii > 15 mmol/l (270 mg/dl), ale często przeciwwskazane z powodu niewydolności nerek lub serca, hipotensji lub okresowych hipoglikemii. Objawowa hiperglikemia > 16,7 mmol/l (300 mg/dl) zwykle wymaga wdrożenia insulinoterapii i wyrównania gospodarki wodno-elektrolitowej. Intensywna insulinoterapia znajduje zastosowanie w przypadku dekompensacji cukrzycy wywołanej potencjalnie odwracalnymi przyczynami (np. infekcją). W stabilnej fazie choroby często wystarczające jest zastosowanie średnio długo działającej insuliny lub wolno działającego analogu. U chorych na cukrzycę typu 2 w ostatnich dniach życia zwykle konieczne jest zaprzestanie farmakoterapii.