Ponad połowa chorych na mastocytozę układową doświadcza dolegliwości bólowych ze strony układu mięśniowo-szkieletowego wywołanych działaniem mediatorów uwalnianych z pobudzonych komórek tucznych, obecnością zaburzeń struktury kości lub naciekaniem kości oraz tkanek miękkich przez mastocyty. W leczeniu bólu postępowaniem z wyboru jest stosowanie leków hamujących degranulację mastocytów, takich jak antagonisty receptora H1 lub receptora H2 w połączeniu z lekami przeciwbólowymi oraz koanalgetykami. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych oraz analgetyków opioidowych obarczone jest jednak ryzykiem wystąpienia objawów związanych z degranulacją pobudzonych mastocytów, w tym również reakcji anafilaktycznej. Z tego względu należy preferować leki cechujące się najmniejszym potencjałem aktywacji komórek tucznych. W artykule przedstawiono przypadek chorego z mastocytozą układową zgłaszającego silne dolegliwości bólowe ze strony układu kostno-stawowego. Pacjent wymagał przewlekłej terapii silnymi opioidami o kontrolowanym uwalnianiu. W leczeniu bólów przebijających stosował fentanyl w postaci tabletek podpoliczkowych. Lek zapewniał dobrą kontrolę bólu incydentalnego związanego z aktywnością i tym samym zapewniał pacjentowi możliwość wykonywania pracy pomimo choroby.