Opatrywanie ran było jedną z pierwszych leczniczych czynności wykonywanych przez ludzi. Na przestrzeni wieków sztuka ta stanowiła jedną z najdynamiczniej rozwijających się dziedzin medycyny. W poniższej pracy opisano postępy, jakich ludzkość dokonała w zakresie leczenia urazów – od prymitywnych rytuałów i ziołolecznictwa stosowanego w prehistorii do nowoczesnych technik dezynfekcji, oczyszczania i zaopatrywania ran za pomocą sterylnych materiałów. Opatrywanie ran, jak każda dziedzina medycyny, nie było wolne od błędów, porażek i nieudanych eksperymentów, które kosztowały życie wielu chorych. W artykule zwrócono uwagę na zaangażowanie pokoleń naukowców, a także ofiarę, jaką musiała ponieść ludzkość, aby osiągnąć obecny poziom leczenia urazów.