Jaskra jest chorobą społeczną, która może prowadzić do znacznego upośledzenia zdolności widzenia. Lekarz pierwszego kontaktu powinien być w stanie zdiagnozować nagły stan okulistyczny, jakim jest ostre zamknięcie kąta przesączania, kierować pacjenta do odpowiedniego specjalisty oraz znać możliwości i ograniczenia terapii tego schorzenia. Celem poniższej pracy jest zwrócenie uwagi lekarza pierwszego kontaktu na problematykę związaną z tą powszechnie występującą, podstępną i często nierozpoznaną, a w związku z tym nieleczoną jednostką chorobową. W pracy przedstawiono obowiązujący podział na jaskrę otwartego i zamykającego się kąta, wymieniono najczęstsze objawy sugerujące rozpoznanie jaskry. Rola lekarza pierwszego kontaktu w diagnostyce i szerzeniu w społeczeństwie świadomości zagrożenia jaskrą jest nieoceniona.