Doświadczenie Kuby zdaje się stać w sprzeczności z powszechnym

założeniem, że podstawowym warunkiem poprawy zdrowia populacji jest

podniesienie zasobności społeczeństwa. Bliższe spojrzenie na kubański

system ochrony zdrowia pokazuje, że płynąca z niego lekcja jest tyleż

ciekawa, co problematyczna. Pogłębione analizy wskazują, że imponujące



statystyki medyczne kraj ten zawdzięcza nie tylko słynnemu nastawieniu

na profilaktykę w polityce publicznej, ale także… pozostaniu na

marginesie globalizacji, co utrudniło odpływ kadr medycznych do

bogatszych krajów, a także amerykańskim sankcjom, które z kolei stały

się barierą dla importu wzorców śmieciowej konsumpcji. Dzięki temu

całe

społeczeństwo zostało wysłane na przymusową, radykalną dietę.