Wstęp

Wstępna ocena bezpośredniego związku między lękiem przed koronawirusem i objawami zespołu wypalenia, objawami depresyjnymi i bezsennością wśród pielęgniarek w kontekście wybranych czynników związanych z pracą zawodową.

Materiał i metody

W niniejszym badaniu przekrojowym poproszono 50 pielęgniarek pracujących na oddziałach psychiatrycznych o wypełnienie zestawu kwestionariuszy: autorskiej ankiety, Skali Lęku Przed Koronawirusem (CAS), Inwentarza Wypalenia Maslach w wersji ogólnej (MBI-GS), skali depresji Center for Epidemiologic Studies w wersji zrewidowanej (CESD-R) oraz Ateńskiej Skali Bezsenności (AIS). Skonstruowano modele regresji liniowej predykcji wyników AIS, CESD-R oraz wymiarów MBI-GS, za każdym razem z wynikiem w skali CAS jako predyktorem. Modele zostały skorygowane o płeć, stan cywilny, miejsce zamieszkania, czas stażu zawodowego i liczbę godzin pracy w tygodniu.

Wyniki

Wzrost wyniku na skali CAS był związany ze wzrostem wyników CESD-R oraz Wyczerpania i Cynizmu na skali MBI-GS. Siła efektu była zbliżona niezależnie od tego, czy modele były skorygowane czy nie. Modele predykcji wyników AIS i Efektywności na skali MBI nie były dopasowane do danych empirycznych. W tych modelach wynik CAS nie stanowił istotnego statystycznie predyktora wyników AIS i Efektywności.

Wnioski

Nasilenie lęku przed koronawirusem przyczyniało się do nasilenia objawów depresyjnych, cynizmu i wyczerpania wśród pielęgniarek. Wydaje się, że umiejętność skutecznego radzenia sobie ze strachem przed zakażeniem SARS-CoV-2 może być kluczowa w zapobieganiu i łagodzeniu innych negatywnych skutków dotyczących zdrowia psychicznego.