Wstęp. Rak piersi jest najczęściej występującym nowotworem złośliwym, spotykanym u kobiet w państwach
wysoko rozwiniętych, oraz główną przyczyną zgonów kobiet w wieku 35–55 lat. W sytuacji,
kiedy zapotrzebowanie na samoopiekę jest większe niż możliwości, jakimi dysponuje pacjent, pojawia
się problem "deficytu samoopieki", który jest podstawowym uzasadnieniem dla zapewnienia pomocy
pielęgniarskiej.

Cel. Celem pracy jest ocena wykorzystania modelu Dorothy Orem w procesie pielęgnowania pacjentki
z rakiem piersi.

Materiał i metody. W badaniu poddano analizie przypadek pacjentki operowanej z powodu raka
piersi w Klinice Chirurgii Onkologicznej Szpitala Akademii Medycznej w Gdańsku w 2007 roku. Do
celów badania wykorzystano kwestionariusz wywiadu oraz analizę dokumentacji medycznej.

Wnioski. Wyniki wskazują, że wśród rozpoznanych problemów pielęgnacyjnych nie uwzględniono
potencjalnych problemów związanych ze sferą psychiczną i socjalną, a zaplanowane działania pielęgniarskie
były zgodne z założeniami teorii pielęgnowania według Dorothy Orem.