Wstęp: Oparzenia u dzieci w stopniu ciężkim są jednym z najgroźniejszych urazów bezpośrednio zagrażających ich życiu. Wymagają wdrożenia wysokospecjalistycznych procedur leczniczo-pielęgnacyjnych oraz skoordynowanej współpracy w zespole interdyscyplinarnym w ośrodkach do tego przeznaczonych.

Cel: Omówienie aktualnych i potencjalnych problemów pielęgnacyjnych i interdyscyplinarnych, powstałych w trakcie hospitalizacji u ciężko oparzonego chłopca oraz próba ich rozwiązania z zastosowaniem diagnoz i interwencji Międzynarodowej Klasyfikacji Praktyki Pielęgniarskiej (ICNP®).

Materiał i metody: W pracy przeanalizowano przypadek ciężko oparzonego 17-letniego chłopca. Do wyodrębnienia diagnoz pielęgniarskich wg ICNP zastosowano wywiad, pomiar parametrów życiowych, obserwację oraz analizę dokumentacji medycznej. Części składowe procesu pielęgnowania zaczerpnięto z internetowych materiałów zamieszczonych przez Centrum Badania i Rozwoju (ICNP®) przy Uniwersytecie Medycznym w Łodzi; wersja elektroniczna z 2015 r.

Wnioski:

1. W stanie zagrożenia życia działania pielęgniarskie oparte na modelu opieki pielęgniarskiej wg Henderson, w ujęciu holistycznym zaspokoiły problemy ciężko oparzonego pacjenta.

2. W fazie współdziałania z pacjentem przydatnym był system wspomagająco-edukacyjny wg Orem.

3. Plan opieki z zastosowaniem ICNP pozwolił na ujednolicenie nazewnictwa poszczególnych diagnoz i zastosowanych interwencji pielęgniarskich, a także w przyszłości wpłynie na uporządkowanie obszarów związanych z dokumentowaniem pracy pielęgniarki.