W ostatnich latach obserwuje się rosnące zainteresowanie leczeniem z wykorzystaniem psychodelików. W medycynie paliatywnej rozważa się je jako alternatywną metodę leczenia depresji, lęku egzystencjalnego i przewlekłego bólu. Niniejsza praca stanowi przegląd aktualnej literatury dotyczącej zastosowania substancji psychodelicznych, takich jak psylocybina, dietyloamid kwasu D-lizergowego, 3,4-metylenodioksymetamfetamina czy ketamina u pacjentów w schyłkowym okresie choroby. Opisano szczegółowo mechanizmy działania poszczególnych substancji, które prowadzą do zwiększenia neuroplastyczności i reorganizacji sieci neuronalnych mózgu. Omówiono także wyniki aktualnych badań klinicznych, które wskazują na szybki i długotrwały efekt przeciwdepresyjny i przeciwlękowy, przy niewielkim ryzyku poważnych działań niepożądanych. Problemem pozostają regulacje prawne, gdyż psychodeliki są substancjami zabronionymi w większości krajów, co ogranicza postęp badań. Dotychczasowe wyniki analiz są obiecujące, ale zanim psychodeliki znajdą stałe zastosowanie w medycynie paliatywnej, konieczne są dalsze, szeroko zakrojone badania kliniczne i opracowanie precyzyjnych zaleceń dotyczących praktyki klinicznej. Zagadnieniem szczególnie wymagającym dalszych badań jest zastosowanie psychodelików u pacjentów z tendencjami samobójczymi, u których uzyskanie szybkiego efektu przeciwdepresyjnego jest wyjątkowo istotne.