Nadmierna potliwość dotyczy 16–28% pacjentów z zaawansowaną chorobą nowotworową. Jest objawem kłopotliwym dla pacjenta, w skrajnych przypadkach mogącym prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych, a u chorych przewlekle leżących sprzyja powstawaniu odleżyn. Nadmierna potliwość może być objawem ostrych i przewlekłych chorób infekcyjnych, nowotworów, chorób układu krwiotwórczego, autoimmunologicznych i endokrynologicznych, a także objawem niepożądanym przyjmowanych leków. U pacjentów w opiece paliatywnej obserwuje się poty nocne, uderzenia gorąca, jak również zwiększone wydzielanie potu w określonej lokalizacji związane z miejscowym uszkodzeniem układu autonomicznego. Leczenie nadmiernej potliwości powinno uwzględniać edukację pacjenta i jego opiekunów, a także leczenie przyczynowe chorób leżących u jej podłoża. W leczeniu objawowym skuteczne może się okazać włączenie leków o właściwościach przeciwzapalnych, antycholinergicznych lub antyandrenergicznych, jednakże ich skuteczność nie została potwierdzona w badaniach klinicznych z randomizacją. Niektóre leki przeciwdepresyjne, przeciwpadaczkowe lub klonidyna są zalecane w leczeniu uderzeń gorąca u chorych na raka piersi.