Wstęp. Komfort życia pacjentów poddawanych zabiegom dializoterapii może ulec znacznemu obniżeniu. Ocenę poziomu odczuwanego
komfortu wśród chorych dializowanych przeprowadzono w oparciu o Teorię Komfortu Katharine Kolcaby.

Cel pracy. Celem pracy była ocena czynników wpływających na odczuwanie komfortu i dyskomfortu chorych dializowanych.

Materiał i metody. Badaniem objęto 95 chorych dializowanych w szczecińskich ośrodkach dializ. Wśród ankietowanych 54% stanowiły
kobiety, 46% — mężczyźni. Średnia wieku badanych to nieco ponad 54 lata, przedział wiekowy waha się od 18 do powyżej 80 lat. Do
badania zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem Generalnego Kwestionariusza Komfortu (GCQ) oceniającego
komfort w 4 aspektach: fizycznym, psychoduchowym, społecznym i środowiskowym.

Wyniki. Zadowalający poziom komfortu uzyskano w aspekcie środowiskowym (68,2%), najniższy komfort chorzy uzyskali w aspekcie
fizycznym (54%), natomiast aspekt psychoduchowy otrzymał 66,08%, a aspekt społeczny — 54,96%. Ocena ogólnego poziomu komfortu
chorych wniosła 3,04 pkt (60,80%).
Wnioski. 1. Zastosowanie interwencji pielęgniarskich w obrębie aspektu fizycznego i społecznego u pacjentów dializowanych może w znaczącym
stopniu wpłynąć na podniesienie poziomu odczuwanego przez nich komfortu. 2. Źródłem wiedzy dotyczącej oczekiwań i potrzeb pacjentów
pozwalającym na racjonalne planowanie opieki jest regularne prowadzenie badań dotyczących komfortu pacjentów dializowanych.