Wstęp. Jednym z głównych celów opieki pielęgniarskiej i lekarskiej nad chorym z wirusowym zapaleniem wątroby typu C jest poprawa
jakości jego życia poprzez pomoc w fizycznych, psychologicznych, socjalnych czy duchowych trudnościach.

Cel pracy. Celem pracy była analiza jakości życia osób dotkniętych chorobą przewlekłą w obrębie czterech głównych dziedzin składających
się na obraz jakości życia: fizycznej, psychologicznej, relacji społecznych i środowiskowej.

Materiał i metody. Badaniem objęto 77 pacjentów oddziału hepatologii oraz chorych leczonych w Poradni Hepatologicznej w Szczecinie.
Dane pozyskano dzięki wykorzystaniu standaryzowanego kwestionariusza ankiety The World Health Organization Quality of Life Assessment
(WHOQOL), w wersji skróconej WHOQOL-Bref. Wyniki poddano analizie statystycznej, wyznaczając wartości średnie oraz odchylenia
standardowe.

Wyniki i wnioski. Analiza jakości życia u pacjentów z przewlekłym zapaleniem wątroby typu C wykazała, że najniżej oceniali oni własne
funkcjonowanie w dziedzinie środowiskowej (13,34), najwyżej zaś relacje społeczne (15,54). Kobiety gorzej niż mężczyźni oceniały jakość
życia zależną od wydolności fizycznej (14,1 w stosunku do 15,12), natomiast były bardziej zadowolone ze swoich relacji społecznych (15,72
w stosunku do 15,26). Wykształcenie respondentów miało również wpływ na percepcję jakości życia zależnej od zdrowia — osoby
z wyższym wykształceniem oceniały jakość zdrowia lepiej niż pozostali.
Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C w znaczącym stopniu obniża zadowolenie z własnego zdrowia, wpływając szczególnie na
obniżenie jakości życia zależnej od relacji środowiskowych.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (2): 171–176