Wstęp:

Chorobie tętnic obwodowych bardzo często towarzyszy obniżenie jakości życia, które nierzadko wynika z ograniczonej mobilności i aktywności fizycznej. Celem badania była ocena jakości życia oraz dystansu chodu pacjentów w chorobie tętnic obwodowych poddanych rewaskularyzacji.

Materiał i metody:

W badaniu uczestniczyło 100 chorych ze zdiagnozowaną chorobą tętnic obwodowych zakwalifikowanych do planowego zabiegu rewaskularyzacji. Badania przeprowadzono w Klinice Chirurgii Naczyniowej i Angiologii w Szpitalu Uniwersyteckim im. dr. A. Jurasza w Bydgoszczy. U wszystkich badanych wykonano pomiar bezbólowego oraz maksymalnego dystansu chromania przestankowego na bieżni elektrycznej. Ponadto jakość życia oceniono za pomocą standaryzowanego kwestionariusza WHOQOL-BREF. Badanie przeprowadzone zostało dwukrotnie: pierwszy raz 1–5 dni przed planowaną rewaskularyzacją oraz po raz drugi 3 miesiące po przebytej operacji.

Wyniki:

Wykazano istotną statystycznie poprawę jakości życia pacjentów z chorobą tętnic obwodowych w sferze środowiskowej (29.34 vs. 30.87), fizycznej (18.01 vs. 21.00) oraz psychologicznej (21.12 vs. 21.88; p < 0.001). Istotnej poprawie uległ także bezbólowy dystans chromania (23.46 vs. 48.57; p < 0.001) oraz maksymalny dystans chromania (54.52 vs. 117.91; p < 0.001). Pacjenci chorujący dłużej odczuwali istotnie większą poprawę jakości życia w sferze fizycznej (p < 0.001). Poprawa dystansu chromania przestankowego wiązała się z podniesieniem jakości życia pacjentów.

Wnioski:

Rewaskularyzacja jest istotnym elementem leczenia choroby tętnic obwodowych, ponieważ przyczynia się do poprawy jakości życia chorych, a także zwiększenia dystansu chromania przestankowego.