Wstęp : Przygotowanie pacjentów do działań samo­opiekuńczych pozwala w relacjach pielęgniarka–pacjent zachować obustronne poczucie samorealizacji oraz poczucie nowej jakości życia. Ważne jest to m.in. w opiece nad pacjentami operowanymi torakochirurgicznie.

Cel pracy : Ocena przygotowania pacjentów z drenażem klatki piersiowej do samoopieki.

Materiał i metody : Badanie przeprowadzono wśród 120 pacjentów hospitalizowanych na Oddziale Klinicznym VII Chirurgii Klatki Piersiowej Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego w Szczecinie. Kryterium włączenia do badania stanowiło wykonanie u pacjenta drenażu jamy opłucnej. Zastosowano metodę sondażu diagnostycznego z wykorzystaniem nastę­pujących skali aktywności Zubroda oraz autorskiego narzędzia uwzględniającego dane socjodemograficzne, źródła informacji i poziom wiedzy pacjentów na temat samoopieki (test dla pacjentów).

Wyniki: Większość pacjentów z drenażem klatki piersiowej (69,2%) zdeklarowała, że wypis do domu z drenażem byłby dla nich problemem. Najczęściej wskazywanym przez badanych źródłem informacji na temat funkcjonowania drenażu klatki piersiowej były pielęgniarki – 66,3%. Średnia liczba punktów uzyskanych w teście wyniosła 5,2, maksymalna – 7. Stwierdzono, że nie występuje zależność między liczbą zdobytych informacji na temat funkcjonowania drenażu a sumą punktów uzyskanych w teście (p > 0,05). Analiza wykazała, że obawy pacjentów związane z wypisem do domu z drenażem klatki piersiowej nie zależą od stopnia aktywności wg Zubroda (p > 0,05) ani od częstości pobytów w szpitalu (p > 0,05).

Wnioski :

1. Uzyskano poziom przygotowania do samoopieki umożliwiający pacjentom z drenażem aktywne uczestni­czenie w samoobsłudze drenażu.

2. Niepokój odczuwany przez pacjentów z drenażem wobec przejęcia samoopieki w warunkach domowych był niezależny od stopnia aktywności wg skali Zubroda i od częstości pobytu na oddziale.

3. Należy pogłębić studia nad przyczynami niepokoju pacjentów z powodu wypisu do domu z utrzymanym drenażem klatki piersiowej.