Wstęp. Trądzik jest poważnym problemem natury estetycznej. Długotrwałe utrzymywanie się zmian chorobowych na skórze prowadzi
często do powstawania stanów subdepresyjnych zwłaszcza że dotyczy ludzi młodych, którym zależy na wyglądzie zewnętrznym.

Cel pracy. Próba określenia stopnia akceptacji choroby wśród młodzieży w wieku 15-17 lat leczonej z powodu trądziku.

Materiał i metody. W badaniu wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. Narzędziem badawczym był autorski kwestionariusz
ankiety oraz Skala Akceptacji Choroby (AIS). Grupę badanych stanowiło 78 nastolatków w wieku 15-17 lat, zamieszkujących region Gliwice–
Sosnowiec.

Wyniki. W badanej grupie pacjentów średnie wartości punktowe akceptacji choroby, oceniane za pomocą AIS, wynosiły 24,7 punktu,
w tym w grupie młodzieży z bardzo trudną sytuacją społeczno-bytową - 19,7 punktu. Badani podkreślali, że sytuacja finansowa uniemożliwia
im korzystanie z zabiegów kosmetycznych, prywatnych porad lekarskich. Kontaktów towarzyskich, głównie z rówieśnikami, unikało
79% dziewcząt i 43% chłopców. Występowanie zmian na skórze i związany z tym (w samoocenie respondentów) mało atrakcyjny wygląd
powodowały smutek i żal u 75% respondentów. Przyczyną zażenowania, zawstydzenia oraz złego samopoczucia 41% badanych było
negatywne zachowanie wobec nich rówieśników. Wykazano istotne statystycznie różnice w akceptacji swojej choroby u osób, u których
czas trwania choroby był dłuższy, w grupie młodzieży zgłaszającej trudności finansowe w rodzinie oraz w grupie niesystematycznie leczących
się i niewspółpracujących w terapii, w odniesieniu do grupy chorującej do 2 lat niemającej problemów finansowych oraz grupy
systematycznie leczącej się i współpracującej w terapii.

Wnioski. Większość młodzieży określiła swoją sytuację materialną jako złą i uniemożliwiającą korzystanie z zabiegów kosmetycznych oraz
prywatnych porad lekarskich. Większość respondentów zgłaszało negatywne odczucia, głównie smutku i wstydu. Zdaniem większości
ankietowanych rówieśnicy komentowali ich wygląd, wyśmiewali ich, co pogłębiało zażenowanie, zawstydzenie oraz złe samopoczucie.
Respondenci wykazali akceptację sytuacji zdrowotnej na średnim poziomie. Akceptacja choroby zależała od czasu trwania zmian, sytuacji
finansowej rodziny oraz systematyczności w leczeniu.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (1): 47-52