Wstęp. Znęcanie się nad rodziną jest zagrożeniem dla zdrowia i życia wszystkich jej członków. Niepokoi
to, że formy przemocy stosowane przez rodziców wobec dziecka są wyrafinowane i ukrywane, co
powoduje, że osobom spoza środowiska rodzinnego trudno jest dostrzec te nieprawidłowości.

Cel pracy. Celem pracy było zbadanie częstości występowania zjawiska krzywdzenia dzieci w opinii
pielęgniarek pediatrycznych oraz obserwacja, z jakimi objawami świadczącymi o krzywdzeniu dzieci
miały kontakt najczęściej, a także poddanie ocenie próby określenia etyczności postępowania badanej
grupy zawodowej w odniesieniu do kodeksu etyki w powiązaniu ze zjawiskiem przemocy w rodzinie.

Materiał i metody. Analizy dokonano na podstawie anonimowych ankiet przeprowadzonych wśród
149 pielęgniarek w śląskich szpitalach pediatrycznych. Pielęgniarki zapytano, jak często spotykają się
z problemem krzywdzenia dzieci w swojej pracy i z jakimi objawami świadczącymi o krzywdzeniu
dziecka miały kontakt. Zapytano, czy respondentki reagują na ten problem i na czym te reakcje polegały.
W drugiej części ankiety zawarto pytania otwarte dotyczące postępowania etycznego oraz znaczenia
etyki dla pielęgniarki. W ocenie uzyskanych wyników zastosowano statystykę opisową.

Wyniki i wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że 77,8% ankietowanych
pielęgniarek miało kontakt z dzieckiem krzywdzonym. Najczęściej obserwowanym objawem krzywdzenia
dziecka były siniaki, zaniedbanie i zastraszenie dziecka. Wśród pielęgniarek, które miały kontakt
z przemocą wobec dziecka, 42% w ogóle nie reagowało na ten problem, a 28,4% z nich uważało, że
postępuje etycznie.