Cukrzyca jest najczęstszym powikłaniem metabolicznym ciąży. Przed odkryciem insuliny cukrzyca często uniemożliwiała donoszenie zdrowego
dziecka. Od czasu wprowadzenia insulinoterapii rokowania dla przebiegu ciąży u kobiety z cukrzycą się poprawiły. Choroba ta ma
jednak wpływ nie tylko na zdrowie i życie samych ciężarnych, ale także na różne objawy manifestowane przez noworodki matek chorych
na cukrzycę. Ponadto stanowi również duże wyzwanie w opiece neonatologicznej. Wprowadzenie nowoczesnych metod nadzoru biofizycznego
płodu w ostatnich latach ułatwiło ustalenie terminu ukończenia ciąży i pozwoliło w efekcie na zmniejszenie częstości zgonów
donoszonych płodów. Jednocześnie w badaniach klinicznych wykazano, że wprowadzenie opieki nad kobietą przed zajściem w ciążę
i podczas jej pierwszego trymestru znacząco zmniejsza częstość występowania wad wrodzonych u dzieci tych kobiet w porównaniu
z dziećmi kobiet chorych na cukrzycę niepoddanych opiece przed zapłodnieniem. Ważne jest więc, aby objęcie opieką medyczną wszystkich
kobiet ciężarnych z cukrzycą następowało jeszcze w okresie prekoncepcyjnym. Lekarze i położne zajmujący się opieką nad ciężarnymi
powinni prowadzić wczesną diagnostykę w kierunku cukrzycy ciężarnych według najnowszych zaleceń medycznych, a pozostały personel
ochrony zdrowia powinien się zajmować szeroko rozumianą edukacją kobiet chorych na cukrzycę, ukierunkowaną na normalizację glikemii
i zapobieganie powikłaniom.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 18 (3): 348-352