Wraz z postępem cywilizacji rośnie liczba osób chorujących na cukrzycę typu 2. Toczący się przez wiele lat proces chorobowy bywa często niezauważony, a pacjenci udają się do lekarza dopiero w momencie pojawienia się pierwszych objawów. Nieprawidłowy metabolizm glukozy skutkuje powikłaniami w obrębie układów nerwowego i naczyniowego. Najczęstsze powikłania cukrzycy to mikroangiopatie i makroangiopatie. Niewłaściwe funkcjonowanie układu nerwowego i uszkodzenia naczyń krwionośnych mogą doprowadzić do rozwoju zespołu stopy cukrzycowej. Wskutek zaburzonego czucia pacjenci najczęściej nie zdają sobie sprawy z urazu stopy, jakiego doznali. Na podłożu niewielkiej rany może się rozwinąć trudno gojące się owrzodzenie. Jeśli dojdzie w tym obszarze do infekcji i stanu zagrożenia życia, pacjent może być zakwalifikowany do amputacji kończyny. Niezwykle ważnym elementem jest profilaktyka. Pacjenci z cukrzycą powinni mieć odpowiednią wiedzę na temat postępowania w chorobie oraz higieny stóp. Precyzyjnym narzędziem służącym do oceny rozkładu nacisku na podeszwową stronę stopy jest pedobarograf.