W nowoczesnych założeniach opieki pielęgniarskiej podkreśla się potrzebę zwiększenia odpowiedzialności
i autonomii zawodowej pielęgniarki. W praktyce pielęgniarskiej autonomia rozumiana jest jako
uprawnienie do samodzielnego podejmowania decyzji związanych z opieką nad pacjentem i ponoszeniem
odpowiedzialności za swoje działania. Podejmowanie decyzji jest podstawą obecnej i przyszłej
praktyki pielęgniarskiej, stąd istotne wydają się badania tego procesu.

Celem niniejszej pracy jest przedstawienie modeli podejmowania decyzji w praktyce pielęgniarskiej
na podstawie piśmiennictwa.

W niniejszej pracy przedstawiono najbardziej istotne z punktu widzenia pielęgnowania modele podejmowania
decyzji. W badaniach wykazano, że opisywane w piśmiennictwie podejmowanie decyzji
w praktyce pielęgniarskiej można grupować w dwóch ogólnych kategoriach. Pierwsza grupa to racjonalny
liniowy, stopniowy, naukowy proces podejmowania decyzji i druga - opisywana jako intuicyjna,
refleksyjna aktywność bazująca w dużej mierze na cechach osobowości decydenta.
Na podstawie analizy piśmiennictwa można wyróżnić następujące modele podejmowania decyzji pielęgniarskich:

- model analityczny;

- model przetwarzania informacji (hipotetyczno-dedukcyjny);

- model proceduralny;

- model intuicyjny;

- model analityczno-intuicyjny.

Podejmowanie decyzji wymaga zarówno analitycznego, jak i intuicyjnego modelu decydowania
w zależności od rodzaju sytuacji pielęgniarskiej i etapu procesu podejmowania decyzji.