Wstęp. Poczucie koherencji (SOC) jest istotne w zmaganiu się z chorobą nowotworową. Koncepcja Aarona Antonovsky’ego zwana „modelem
salutogenetycznym” zakłada, że każdy człowiek ma własne zasoby do walki z chorobą. Od poziomu poczucia koherencji i jego składowych
oraz od wybranego stylu radzenia sobie ze stresem zależy, jak chory człowiek poradzi sobie w tym trudnym okresie życia.

Cel pracy. Celem pracy było zbadanie poziomu poczucia koherencji oraz różnych stylów radzenia sobie u osób z rozpoznanym rakiem
płuca, ustalenie związków między składowymi poczucia koherencji a stylami radzenia sobie w sytuacji choroby.

Materiał i metody. Badana grupa składała się z 76 pacjentów Oddziału Klinicznego Chirurgii Klatki Piersiowej i Nowotworów w Centrum
Onkologii w Bydgoszczy. Do badania wykorzystano narzędzia badawcze, takie jak: ankietę własnej konstrukcji, Kwestionariusz Orientacji
Życiowej Antonovsky’ego (SOC–29) oraz Kwestionariusz Coping Inventory for Stressful Situations w polskiej wersji, autorstwa Szczepanika,
Strelaua i Wrześniewskiego.

Wyniki. Analiza statystyczna wykazała, że osoby z rozpoznanym rakiem płuca nie różnią się od siebie poziomem poczucia koherencji,
a globalny SOC u tych chorych jest zaniżony. Najczęściej stosowanym stylem był zadaniowy.

Wnioski. Określenie poziomu SOC i zakresów otrzymywanego wsparcia może posłużyć jako wykładnik w prognozowania opieki nad
pacjentem na różnych etapach choroby nowotworowej.

Problemy Pielęgniarstwa 2010; 1 (1): 11-16