Wstęp: Współczesna psychoonkologia skupia się na badaniu psychologicznych wyznaczników funkcjonowania osób chorych w celu znalezienia odpowiedzi, jakie czynniki wspomagają proces leczenia, ułatwiają tworzenie dobrej relacji terapeutycznej, opóźniają postęp choroby i ułatwiają proces adaptacji do trudnej sytuacji życiowej warunkowanej chorobą. Jednym z tych czynników jest poczucie własnej skuteczności, rozumiane jako rola osobistego sprawstwa, które modyfikuje zachowania, m.in. zdrowotne. Poczucie własnej skuteczności przejawia się przekonaniem jednostki, że ma ona potencjał do działania – do realizacji obranego celu, niezależnie od przeszkód i ograniczeń. Wysoki poziom poczucia własnej skuteczności wiąże się z pozytywną adaptacją do choroby, z silną motywacją do działania, wyższą odpornością na stres i konstruktywnymi strategiami zaradczymi. Celem pracy była ocena poczucia własnej skuteczności u pacjentów z nowotworami i porównanie ich wyników z danymi populacyjnymi.

Materiał i metody: W badaniu wzięło udział 639 pacjentów z chorobą nowotworową. Zastosowano Skalę Uogólnionej Własnej Skuteczności. Porównano wyniki badań własnych z wynikami populacyjnymi. Badani wypełnili kwestionariusze jednokrotnie.

Wyniki: W badaniu uzyskano wynik wskazujący na występowanie dość silnego przekonania o własnej skuteczności wśród pacjentów onkologicznych – we wszystkich grupach przeważały wyniki średnie lub wysokie. Uzyskane wyniki są zbliżone do danych populacyjnych. Najwyższe poczucie własnej skuteczności przejawiają pacjenci z nowotworami układu moczowego, natomiast najniższe z nowotworami narządów rodnych lub gruczołu piersiowego.

Wnioski: Uzyskane wyniki wskazują na potrzebę włączania do programów psychoterapeutycznych technik ukierunkowanych na wzmacnianie poczucia własnej skuteczności, które stanowi ważny zasób w radzeniu sobie z chorobą nowotworową.