Polipragmazja jest globalnym problemem terapeutycznym różnie definiowanym przez środowiska medyczne. Pomimo braku jednoznacznego opisu tego zjawiska, wykładnią zawsze jest nieprawidłowe stosowanie farmaceutyków. Na jej negatywne skutki narażeni są przede wszystkim starsi pacjenci. Jak pokazują badania, w ostatnich latach wzrasta liczba osób powyżej 65 r.ż. Korzystają one z opieki geriatrycznej oraz stanowią ok. 85% pacjentów ośrodków paliatywnych. Cierpią z powodu wielu chorób przewlekłych i poddawane są terapii wielolekowej, której efektem są powikłania: pogorszenie funkcji wydalniczej nerek, zwiększenie ryzyka upadków i złamań, zaburzenie kontroli terapii antykoagulacyjnej prowadzące do wystąpienia powikłań krwotocznych oraz zakrzepowych czy nasilenie się problemów nietrzymania moczu. Lekarz zanim zdecyduje się na prowadzenie terapii wielolekowej, powinien ocenić stosunek przewidywanych korzyści do ryzyka efektów ubocznych. Musi również pamiętać, iż ilość przepisywanych leków dodatnio koreluje z nieprzestrzeganiem zaleceń lekarskich. Aby uniknąć błędów w planowaniu leczenia, można posługiwać się ogólnodostępnymi narzędziami: kryteriami Beers’a, kryteriami STOPP/START oraz informacjami z platformy internetowej KtoMaLek.