Dokonano retrospektywnej oceny dokumentacji medycznej 1458 pacjentów przyjętych do wolno stojącego hospicjum pomiędzy 1 września 2013 a 31 stycznia 2016 r. U 134 (9,2%) osób, w tym 123 z nowotworem złośliwym, stwierdzono 172 przypadki rozpoznania zakażenia związanego z opieką zdrowotną (w tym dwukrotnie u 26 chorych, trzykrotnie u pięciu i czterokrotnie u jednej osoby). Mediana czasu opieki nad chorymi z infekcją wyniosła 32 dni (9,6 dnia u pozostałych bez stwierdzonej infekcji). Najczęstszymi stwierdzonymi czynnikami ryzyka były przewlekła steroidoterapia (37,0% epizodów), uprzednio stosowana antybiotykoterapia (23,7%) oraz cewnikowanie pęcherza moczowego (23,9%). Do najczęstszych typów infekcji należały zakażenia dolnych dróg oddechowych (43,0%), infekcje ostatnich dni życia, zakażenie dróg moczowych (po 17,4%) oraz biegunka związana z zakażeniem Clostridium difficile (9,9%). Najczęściej stosowanymi antybiotykami były gentamycyna w jednorazowej dawce, stosowana w infekcji ostatnich dni (27,9% przypadków), ceftriakson w infekcjach oddechowych (17,4%) oraz lewofloksacyna w zakażeniu dróg moczowych (15,7%). W 18,0% przypadków stosowano sekwencję dwóch antybiotyków, a w 4,0% jedynie leczenie objawowe. Istotną klinicznie poprawę uzyskano w 79,5% przypadków zastosowania pełnego leczenia antybiotykiem. Podanie jednorazowe antybiotyku okazało się skuteczne, ale w mniejszym stopniu (52,1%, p = 0,0006) i porównywalne z postępowaniem jedynie objawowym (p = 0,7). Koszt stosowania antybiotyków wyniósł 16,7% całkowitych wydatków lekowych. Antybiotykoterapia okazała się skutecznym, lecz kosztownym, często wybieranym sposobem leczenia u kresu życia.