Wstęp. Pielęgniarstwo polskie pozostaje w okresie poszukiwań badawczych w zakresie uściśleń terminologicznych
istotnych pojęć. Definiowanie pielęgnowania i związana z tym ocena tożsamości zawodowej
ulegają zmianom warunkowanym wieloma czynnikami rozwojowymi swoistymi między innymi
dla narodu, kultury, systemu opieki i oczekiwań społecznych.

Cel. W pracy podjęto próbę oceny wybranych elementów tożsamości zawodowej poprzez identyfikację
zakresu i charakteru zadań zawodowych realizowanych przez pielęgniarki pracujące zawodowo.

Materiał i metody. Do badań wykorzystano metodę sondażu diagnostycznego. W celu zbadania
analizowanych zmiennych przygotowano zadania z zastosowaniem skali Likerta oraz oceny natężenia
wybranych cech na skali liniowej. Badania przeprowadzono w grupie 324 pracujących zawodowo
pielęgniarek.

Wyniki i wnioski. Analiza wyników badań pozwoliła stwierdzić, że pielęgniarki z dużą samoświadomością
zakresu treści pielęgnowania w praktyce realizują istotnie statystycznie częściej elementy składowe
tworzące pielęgnowanie w ujęciu definicyjnym oraz potrafią odnajdować elementy teorii pielęgniarstwa
w praktyce. Częściej przypisują także znaczenie czynników wewnętrznych, takich jak atmosfera
pracy w zespole jako istotnych w realizacji opieki pielęgniarskiej w praktyce.