Pacjenci hospicjów doświadczają w ostatnich dniach i godzinach życia różnorodnych objawów, które powodują cierpienie psychiczne i fizyczne. Jedną z form postępowania w tej sytuacji jest zastosowanie kontrolowanej sedacji. Ma ona na celu złagodzenie objawów opornych na leczenie, których nie można kontrolować innymi metodami. Nową grupą leków pomocną w zmniejszeniu pobudzenia i kontrolowanym uspokojeniu pacjenta, a także mającą zastosowanie w płytkiej proceduralnej sedacji pacjentów w schyłkowych chorobach zagrażających życiu są leki działające na receptory -2-adrenergiczne w ośrodkowym układzie nerwowym – deksmedetomidyna i klonidyna. W niniejszym przeglądzie przedstawiono działanie i możliwe korzyści z zastosowania deks- medetomidyny w medycynie paliatywnej – łatwiejsza kontrola sedacji w porównaniu z szeroko stosowanymi benzodiazepinami, istotna klinicznie poprawa w leczeniu bólu lekami opioidowymi oraz zmniejszenie zapotrzebowania na opioidy, poprawa jakości snu, lepsza kontrola duszności, wymiotów, kaszlu, ale również działanie neuroprotekcyjne leku. Deksmedetomidyna wykazuje działanie kliniczne przy różnych drogach podania – dożylnej, podskórnej czy donosowej, a ponadto możliwe jest zastosowanie jej w mieszankach z innymi lekami szeroko stosowanymi w medycynie paliatywnej. W sytuacji gdy wszystkie metody leczenia są wyczerpane, sedację paliatywną uważa się za pomocną i wysoce skuteczną, a deksmedetomidyna stanowi alternatywę dla benzodiazepin.