Wstęp. Lekarze specjaliści różnych dyscyplin informują o stale narastającym problemie występowania chorób przewlekłych u dzieci i młodzieży. Rzutuje to na funkcjonowanie młodego człowieka w środowisku domowym, szkolnym. Problem obecności u dziecka choroby przewlekłej jest bardziej złożony niż u dorosłych, ponieważ dolegliwości chorobowe nakładają się na proces rozwoju psychofizycznego dziecka, edukację przedszkolną i szkolną, a w końcowym efekcie na wybór dalszego kształcenia zawodowego, zainteresowań. Znajomość problematyki funkcjonowania w szkole dziecka chorego przewlekle jest istotna zarówno dla nauczyciela i, rodzica, jak i pielęgniarki szkolnej.

Cel. Celem pracy było przedstawienie głównych problemów natury psychofizycznej i społecznej związanych z edukacją szkolną dziecka chorego przewlekle oraz pokazanie metod wsparcia i pomocy dziecku, które pozwolą na osiągnięcie jak najlepszych wyników w nauce.

Wnioski. W szkołach powszechnych jest coraz więcej dzieci z chorobami przewlekłymi, rzutują one na ich rozwój psychofizyczny, emocjonalny i intelektualny, a tym samym na funkcjonowanie w roli ucznia, stawia to nauczycieli wobec nowych zadań. Zadaniem nauczycieli jest stworzenie uczniom z chorobami przewlekłymi jak najlepszych warunków edukacji poprzez odpowiednią organizacją procesu kształcenia oraz stosowanie metod i form nauczania dostosowanych do możliwości psychofizycznych dziecka chorego. Obowiązki nauczyciela i pielęgniarki wobec dziecka z chorobą przewlekłą regulują przepisy prawne.