Wstęp. Okres terminalny choroby nowotworowej powoduje wiele negatywnych skutków w wielu aspektach życia pacjenta. Obok problemów
natury psychicznej chorzy na nowotwory odczuwają szereg dolegliwości somatycznych. Większość pacjentów nie radzi sobie z tą
sytuacją i wymaga wsparcia ze strony innych osób. Dużą rolę w tym zakresie przypisuje się całemu zespołowi terapeutycznemu, w którym
wiodącą rolę powinna odgrywać pielęgniarka. To właśnie ona ma najbliższy i najdłuższy kontakt z pacjentem, jego rodziną oraz wszystkimi
członkami zespołu.

Cel pracy. Określenie stanu fizycznego chorych w terminalnym okresie choroby oraz wsparcia społecznego ze strony personelu pielęgniarskiego.

Materiał i metody. Grupę badawczą stanowiło 46 pacjentów z oddziałów opieki paliatywnej w Łodzi. Dane zbierano w oparciu o kwestionariusz
ankiety własnej budowy. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą testu chi² Pearsona.

Wyniki i wnioski. Poprzez analizę wyników wykazano, iż pacjenci odczuwają wiele dolegliwości somatycznych. Na pierwszy plan wysuwają
się: duszność, zmęczenie, znużenie; następnie: nudności, wymioty i zaparcia. Najbardziej dokuczliwym problemem dermatologicznym
jest świąd skóry i jej wysuszenie. Analizując rodzaje wsparcia w kategorii dostępności i jego otrzymania, można stwierdzić, że wyniki
osiągają porównywalne wartości. Wykazano wpływ wsparcia na stan fizyczny pacjentów.