Zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności (human immunodeficiency virus – HIV) wciąż stanowi dużym problem dla lekarzy różnych specjalności, zarówno jeśli chodzi o wysunięcie podejrzenia, postawienie diagnozy, jak i dalszą opiekę nad pacjentami, a także wiedzę na temat możliwości profilaktyki przedekspozycyjnej i poekspozycyjnej. Dzięki wczesnemu rozpoznawaniu i odpowiednio prowadzonemu leczeniu antyretrowirusowemu znacznie wydłużył się czas przeżycia osób zakażonych, poprawiła się jakość ich życia, zmniejszyło się ryzyko wystąpienia zakażeń oportunistycznych, nowotworów związanych z zakażeniem oraz rozwinięcia się zespołu nabytego niedoboru odporności. Dlatego tak ważna jest edukacja w zakresie możliwych dróg zakażenia HIV, zasad testowania oraz możliwości otrzymania profilaktyki w przypadku ekspozycji zawodowej czy seksualnej na HIV. W artykule przedstawiono obowiązujące zasady zapobiegania zakażeniu HIV w ramach profilaktyki przedekspozycyjnej i poekspozycyjnej.