Cel pracy: Analiza i ocena przekonań na temat kontroli bólu u chorych z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych.
Materiał i metody: Badania prowadzono wśród 27 chorych z przewlekłym niedokrwieniem kończyn dolnych w Katedrze i Klinice Chirurgii Ogólnej Collegium Medicum im. L. Rydygiera w Bydgoszczy. W badaniu uczestniczyli chorzy w III stadium niedokrwienia kończyn dolnych wg klasyfikacji Fontaine’a, bez zmian owrzodzeniowych i martwicy. Chorzy ci byli zakwalifikowani do zabiegu rewaskularyzacji. Badanie przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego z zastosowaniem standaryzowanego arkusza w walidacji Z. Juczyńskiego, tj. Kwestionariusza przekonań na temat kontroli bólu – BPCQ i kwestionariusza danych osobowych własnej konstrukcji. Oceniano poziom natężenia bólu przed zabiegiem operacyjnym oraz w 2., 4. i 6. dobie po zabiegu chirurgicznym.
Wyniki: Średnia natężenia bólu niedokrwiennego przed zabiegiem chirurgicznym wynosiła 5,89 pkt wg parametrów skali numerycznej. U osób palących natężenie bólu było większe. W 6. dobie pooperacyjnej średnia natężenia bólu wynosiła 2,85 pkt. Analiza wyników kwestionariusza BPCQ wykazała, że badana grupa chorych należy do „typu silnego-zewnętrznego”. W kontroli bólu największe znaczenie przypisywano wpływowi lekarzy i opieki medycznej, natomiast najmniejsze własnym możliwościom walki z bólem.
Wnioski: Natężenie bólu niedokrwiennego u chorych z krytycznym niedokrwieniem kończyn dolnych w okresie przedoperacyjnym jest wysokie, jednak po zabiegu rewaskularyzacji systematycznie się zmniejsza. Wraz ze wzrostem natężenia bólu malało przekonanie chorych o wpływie opieki medycznej na kontrolę bólu, a wzrastało przekonanie o kontroli wewnętrznej. Na przekonania na temat kontroli bólu nie miały wpływu czynniki socjodemograficzne. Umiejscowienie kontroli wewnętrznej nie zależało od czasu trwania choroby.