Zmiana organizacji leczenia i opieki nad chorymi z udarem mózgu w postaci wyodrębnienia oddziałów udarowych doprowadziła do zmniejszenia wskaźników śmiertelności w tej grupie pacjentów. Obecnie spośród dostępnych metod leczenia przyczynowego udaru mózgu jedynie leczenie trombolitycznie uznaje się za metodę najskuteczniejszą. Warunkiem efektywności i bezpieczeństwa tej terapii jest znajomość i ścisłe przestrzeganie kryteriów włączenia i zasad postępowania podczas leczenia. Rola pielęgniarki w tym obszarze jest bardzo istotna. Polega na sprawnym koordynowaniu działań z zakresu badań diagnostycznych, ścisłej obserwacji pacjenta, pomiarze parametrów życiowych i zapewnieniu opieki pielęgniarskiej specyficznej dla pacjenta w ostrej fazie udaru.

W pracy omówiono rolę pielęgniarki w prowadzeniu leczenia trombolitycznego na podstawie opisu przypadku pacjentki poddanej tej procedurze.