Wstęp

Pojawienie się pandemii COVID-19 związane jest z występowaniem wielu stresorów wpływających na zwiększenia ryzyka zaburzeń psychicznych, w tym zwłaszcza zaburzenia adaptacyjnego. Niewiele wszakże wiadomo o jego rozpowszechnieniu w Polsce i jego związkach z dystresem emocjonalnym w dobie pandemii. Dlatego celem niniejszego artykułu jest ocena rozpowszechnienia zaburzenia adaptacyjnego oraz ocena związków jego nasilenia z objawami lęku uogólnionego i depresji w populacji polskiej.

Materiał i metody

Przeprowadzono dwa badania internetowe w różnych punktach czasowych. Pierwsze z nich rozpoczęło się w marcu 2020 r. i objęło próbę N = 1742 obywateli polskich. Drugie zostało przeprowadzone w czerwcu 2020 r. na grupie N = 567 osób szukających pomocy w związku z dystresem emocjonalnym wskutek pandemii. W obu przypadkach wykorzystano te same kwestionariusze samoopisowe do pomiaru objawów zaburzenia adaptacyjnego, lęku uogólnionego i depresji.

Wyniki

W badaniu I 75% uczestników uznało sytuację pandemii za silnie stresującą, a 43% z nich zgłaszało objawy zaburzenia adaptacyjnego. Po wykluczeniu depresji i lęku uogólnionego 8,4% wszystkich badanych deklarowało, że spełnia kryteria zaburzenia adaptacyjnego wg ICD-11. W badaniu II spełnienie tych kryteriów (bez wykluczania innych zaburzeń) deklarowało 52% badanych. W obu badaniach zaobserwowano istotne dodatnie korelacje pomiędzy symptomami zaburzenia adaptacyjnego, lęku i depresji.

Wnioski

Przeprowadzone badania dostarczyły istotnych danych na temat występowania i charakterystyki zaburzeń adaptacyjnych związanych z pandemią COVID-19 w Polsce. Okazało się, że odsetek osób spełniających potencjalnie kryteria zaburzenia adaptacyjnego jest wysoki, podobnie jak objawów lęku uogólnionego i depresji. Wskazane jest dalsze monitorowanie występowania tych zaburzeń w zależności od dalszego przebiegu pandemii oraz wdrożenie programów prewencyjnych i terapeutycznych ograniczają- cych ich nasilenie w naszym kraju.