Na podstawie podziału anatomoklinicznego omówiono objawy raka krtani w piętrze nadgłośniowym, głośniowym i podgłośniowym. Przedstawiono metody rozpoznawania nowotworu z uwzględnieniem laryngoskopii pośredniej, bezpośredniej, mikrolaryngoskopii, badań radiologicznych, badania lupowego, wideostroboskopii, fiberoskopii i innych. W ciągu ostatnich lat liczba zabiegów operacyjnych w Klinice Otolaryngologii i Onkologii Laryngologicznej AM w Poznaniu u chorych na raka krtani uległa pewnej stabilizacji. Rocznie operuje się 130–150 chorych. Poza tym 3% kwalifikuje się do pierwotnego napromieniania. W dalszym ciągu w zabiegach operacyjnych dominują laryngektomie całkowite (63%). W 35% przeprowadza się zabiegi zachowujące funkcje narządu. U chorych, u których wykonuje się całkowite usunięcie krtani, jednocześnie usuwa się powiększone regionalne węzły chłonne. Uwzględnia się następujące zabiegi na układzie chłonnym szyi: operacje Jawdyńskiego-Crile’a, operacje radykalne zmodyfikowane I, II, III, selektywne oraz elektywne. Przerzutowe węzły chłonne stwierdzane są w ok. 38%. U chorych po całkowitym usunięciu krtani z przerzutami do układu chłonnego szyi i w zaawansowaniu narządowym T3 i T4 napromienianie uzupełniające jest standardem terapeutycznym. W wyborze metody leczenia obok rokowania powinno się uwzględnić jakość życia pacjenta.