Wstęp. Przemoc wobec osób starszych (fizyczna, psychiczna, finansowa, porzucenie oraz zaniedbanie) jest narastającym problemem
w polskim społeczeństwie. Pielęgniarka środowiskowa jest osobą, która z racji pełnionych funkcji powinna umieć rozpoznać pierwsze
symptomy przemocy oraz podjąć skuteczną interwencję.

Cel pracy. Celem niniejszej pracy było porównanie percepcji różnych form przemocy przez pielęgniarki środowiskowe i kliniczne oraz
zbadanie czynników warunkujących to postrzeganie.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w grupie 184 pielęgniarek (w tym 67 środowiskowych i 117 klinicznych). Narzędziem badawczym
był autorski kwestionariusz ankiety opracowany w Zakładzie Socjologii Medycyny Katedry Epidemiologii i Medycyny Zapobiegawczej
Collegium Medicum Uniwersytetu Jagiellońskiego. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą modelu regresji logistycznej,
z wykorzystaniem pakietu statystycznego IBM SPSS 19 dla Windows.

Wyniki. Analiza uzyskanych wyników pokazała, że pielęgniarki środowiskowe rzadziej niż pielęgniarki kliniczne postrzegały zaniedbanie,
porzucenie i samozaniedbanie osób starszych jako problem w codziennej pracy. Pielęgniarki środowiskowe rzadziej postrzegały porzucenie
jakoproblem społeczny. Zjawisko przemocy psychicznej wobec osób starszych w Polsce pielęgniarki w wieku powyżej 40 lat o stażu
pracy powyżej 20 lat postrzegały jako problem o niewielkim zasięgu. Ryzyko oceny zaniedbania osób starszych jako problemu w codziennej
pracy było istotnie wyższe u pielęgniarek posiadających wyższe wykształcenie.

Wnioski. Pielęgniarki środowiskowe powinny być szczególnie edukowane w zakresie rozpoznawania zjawiska przemocy wobec osób
starszych.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (2): 202–209