Skutki wojny odbijają się na społeczeństwie oraz jednostkach w sposób bezpośredni i pośredni. W przypadku tego ostatniego obniża się
ich stan zdrowia, dochodzi do pogorszenia warunków życia, ludzie stają się bardziej podatni na różnego rodzaju zachorowania. Do przyczyn
tych należy także zaliczyć brak odpowiedniej infrastruktury medycznej, kadr służby zdrowia, które w odpowiedni sposób mogłyby
zabezpieczyć potrzeby zdrowotne ludności.
Celem artykułu jest zaprezentowanie wybranych zagadnień związanych z rozwojem położnictwa na Pomorzu Zachodnim w pionierskim
okresie, czyli w latach 1945–1948. Był to czas specyficzny dla danego obszaru. Odznaczał się swoistą dynamiką życia społecznego, czego
wyrazem było kształtowanie się nowego porządku społeczno-politycznego. To również czas zmagania się z różnego rodzaju procesami
społecznymi, często także o charakterze żywiołowym. Szczególną uwagę zwrócono na sprawy związane z personelem fachowym, przede
wszystkim na brak położnych, których niedostatek dotkliwie odczuwano po zakończeniu działań wojennych, a także na rozwój instytucji
świadczących usługi leczniczo-profilaktyczne dla kobiet w ciąży.