W artykule omówiono szczególny rodzaj sedacji – sedację głęboką ciągłą utrzymywaną do śmierci chorego. Autorzy wskazali na problemy terminologiczno-semantyczne i tym samym trudności związane z określeniem częstości wykonywanych tego typu sedacji. Warunki, w których sedacja głęboka ciągła może być wdrożona i utrzymywana do śmierci chorego, zostały ujęte z punktu widzenia medycznego i etycznego. Autorzy omówili także obawy, jakie budzi ta praktyka, i ich ewentualne przyczyny. Okazuje się, że wpływ kontekstu społeczno-kulturowego danego kraju nie jest bez znaczenia. Sytuacja w Polsce została przeanalizowana z perspektywy medycznej, prawnej oraz społecznej.