Wstęp. Ponieważ doświadczenia własne w zakresie prowadzenia superwizji klinicznej w pielęgniarstwie
wskazują na istnienie dużego napięcia emocjonalnego w związku ze śmiercią pacjentów przy jednoczesnym
braku umiejętności radzenia sobie ze stresem, postanowiono zbadać skalę tego zjawiska.

Cel pracy. Celem badania była ocena nasilenia lęku i przygnębienia w związku z myśleniem o śmierci
oraz zdefiniowanie sposobów radzenia sobie z silnymi emocjami i stresem związanymi z umieraniem
pacjentów lub osób bliskich.

Materiał i metody. W badaniu uczestniczyło 100 pielęgniarek z wykształceniem licencjackim, aktualnie
studentek studiów magisterskich uzupełniających. Wszystkie osoby były czynne zawodowo. Do
zbierania danych użyto autorskiej skali samooceny emocji wobec śmierci oraz standaryzowanych kwestionariuszy:
STAI, CISS, CECS oraz GHQ-12.

Wyniki i wnioski. Na podstawie przeprowadzonych badań można stwierdzić, że: zdecydowana większość
badanych pielęgniarek (74%) przeżywa ponadprzeciętnie silny lęk związany ze śmiercią. Tylko
1/5 osób stosuje skuteczny, zadaniowy styl radzenia sobie ze stresem (SSZ), natomiast 78% pielęgniarek
nieefektywnie reaguje na stres. Zdecydowana większość pielęgniarek stosuje tłumienie gniewu (69%
osób), depresji (72%) i lęku (76%) jako sposoby poradzenia sobie z negatywnymi emocjami. U 39%
pielęgniarek stwierdzono kwalifikujące do udzielenia profesjonalnej pomocy zaburzenia stanu zdrowia.