W bardzo zaawansowanych zmianach niedokrwiennych w przewlekłym miażdżycowym niedokrwieniu kończyn dolnych, gdy inne metody leczenia zachowawczego zawiodą, jedynym sposobem leczenia, często ratującym życie, jest amputacja kończyny. Integralną częścią leczenia chorych po amputacji jest rehabilitacja, której celem jest zminimalizowanie upośledzenia ruchowego i uzyskanie maksymalnej możliwej sprawności oraz poprawa jakości życia. Rehabilitacja jest procesem wieloetapowym i obejmuje rehabilitację szpitalną – etap przedoperacyjny i pooperacyjny – oraz poszpitalny etap przygotowania do zaprotezowania i rehabilitacji z protezą. Efekt i skuteczność rehabilitacji w dużym stopniu zależą od zaangażowania pacjenta.