Problemy Pielęgniarstwa

Streszczenie

2/2014 vol. 22
Artykuł oryginalny

Stomia jako czynnik determinujący jakość życia chorych leczonych z powodu raka jelita grubego

  1. Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach ,Wydział Nauk o Zdrowiu
  2. Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach , Wydział Nauk o Zdrowiu
  3. Uniwersytet Medyczny w Lublinie, Wydział Pielęgniarstwa i Nauk o Zdrowiu
  4. Wyższa Szkoła Ekonomii, Prawa i Nauk Medycznych w Kielcach
  5. Univerzita Komenského v Bratislave, Jesseniova lekárska fakulta v Martine Ústav ošetrovateľstva
Data publikacji online: 2014/06/10
Pełna treść artykułu

Wstęp. Rak jelita grubego to najczęstszy nowotwór złośliwy przewodu pokarmowego, jest poważnym i narastającym problemem zdrowotnym nie tylko w Polsce, ale i na świecie.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono w 2011 roku w Świętokrzyskim Centrum Onkologii w Kielcach oraz SP ZOZ w Bochni, włączając do badań ogółem 90 pacjentów. Narzędzie badawcze stanowił kwestionariusz QOL-CR29.

Wyniki i wnioski. Wraz z upływem czasu od zdiagnozowania choroby większość objawów ulega nasileniu. Pogarsza się ogólna jakość życia (p = 0,0065), występuje obniżona sprawność fizyczna (p = 0,0029). Pacjenci starsi osiągają gorsze wyniki w funkcjonowaniu poznawczym (p = 0,0027). Kobiety gorzej funkcjonują społecznie niż mężczyźni (p = 0,0632). Osoby posiadające stomię mają istotnie niższy poziom wydolności w wymiarze fizycznym. Czynnikiem istotnie modelującym możliwości funkcjonalne chorych jest ból. Możliwości funkcjonalne chorych z rakiem jelita grubego w istotny sposób były uzależnione od wybranych zmiennych społeczno-demograficznych, takich jak: wiek, płeć, wykształcenie, stan cywilny, dzietność, a także faktu posiadania stomii jelitowej oraz poziomu odczuwanego bólu.

Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (2): 190–195

Udostępnij
without publication fees