Celem badania było poznanie zależności i różnic międzygrupowych dotyczących strategii przyjmowanych wobec choroby nowotworowej, poczucia własnej skuteczności oraz zmiennych demograficznych i medycznych u pacjentów onkologicznych. Celem praktycznym dla psychoterapii pacjentów było opracowanie programów zajęć psychoedukacyjnych i poradników z zakresu problemów psychologicznych w chorobie nowotworowej, adresowanych do określonych grup chorych. W badaniu zastosowano metryczkę demograficzną, skalę Mini-MAC (Skala przystosowania psychicznego do choroby nowotworowej) oraz skalę GSES (Skala uogólnionej własnej skuteczności). Przebadano 572 pacjentów w wieku 18–75 lat z rozpoznaną chorobą nowotworową, leczonych w klinikach onkologicznych (hospitalizacje). Badanie polegało na pomiarze ankietowym, jednokrotnym, dobrowolnym i anonimowym. Uzyskane wyniki wskazują jednoznacznie, że czynniki związane z psychologicznym aspektem funkcjonowania pacjenta z chorobą nowotworową przekładają się na proces leczenia i rehabilitacji onkologicznej. Istnieje zależność pomiędzy strategiami radzenia sobie z chorobą nowotworową a poczuciem własnej skuteczności oraz czynnikami demograficznymi i medycznymi u chorych onkologicznie. Stwierdzono różnice w nasileniu postaw i strategii radzenia sobie z chorobą oraz poczucia własnej skuteczności w odniesieniu do czynników demograficznych i medycznych u pacjentów onkologicznych. Uzyskane wyniki stanowią przesłankę do zwiększenia liczby oddziaływań komplementarnych w terapii chorych onkologicznie (wsparcia psychologicznego, socjalnego, społecznego, rehabilitacji, arteterapii) w celu wypracowania u pacjenta konstruktywnych strategii radzenia sobie z chorobą i wyższego poczucia własnej skuteczności, ponieważ przekłada się to na większe zaangażowanie pacjenta w proces leczenia i rehabilitacji.