Wstep. Nadciśnienie tętnicze wpływa na funkcjonowanie chorego w wymiarze biopsychospołecznym. Kluczową rolę w leczeniu nadciśnienia tętniczego przypisuje się edukacji zdrowotnej, która ma za zadanie pomóc choremu odnaleźć się w nowej rzeczywistości i funkcjonować mimo ograniczeń wynikających z choroby.

Cel. Celem pracy było z badanie wpływu edukacji zdrowotnej oraz czynników socjodemograficznych na jakość życia chorych z nadciśnieniem tętniczym krwi.

Materiał i metody. Badania przeprowadzono wśród 100 osób (40 kobiet i 60 mężczyzn) ze zdiagnozowanym nadciśnieniem tętniczym krwi. Do badania wykorzystano ankietę własnego autorstwa oraz kwestionariusz SF-36 (Short Form-36).

Wyniki. Analiza jakości życia mierzona za pomocą kwestionariusza SF-36 w grupie chorych edukowanych wykazała wyższą ocenę jakości życia zależnej od stanu zdrowia (HRQOL, health related quality of life) w porównaniu z chorymi przed edukacją zdrowotną w domenach: PF (75,8 vs. 78,0; p = 0,544, ns), RP (64,9 vs. 68,0; p = 0,616; ns), BP (83,4 vs. 87,9; p = 0,119, ns), VT (64,0 vs. 71,2, p < 0,001), SF (80,6 vs. 84,2; p = 0,239, ns), MH (62,8 vs. 72,0, p &lt; 0,001) oraz w domenie RE (71,0 vs. 73,3; p = 0, 697, ns). Niższą ocenę jakości życia po edukacji zdrowotnej zaobserwowano w jednej domenie kwestionariusza: GH (48,5 vs. 47,5; p = 0,393, ns).

Wnioski. Edukacja zdrowotna poprawia jakość życia chorych z nadciśnieniem tętniczym. Na ocenę jakości życia wpływał: wiek, płeć, wykształcenie oraz miejsce zamieszkania. Niższą ocenę HRQOL zaobserwowano w grupie osób powyżej 60. roku życia. Kobiety cechują się gorszą jakością życia we wszystkich wymiarach objętych badaniem. Wyższy poziom wykształcenia oraz zamieszkanie w mieście wpływa pozytywnie na subiektywnie odczuwaną jakość życia.