Wstęp: Praktyki religijne są jednym z najważniejszych czynników pozwalających przewidywać dobrostan psychiczny.

Cel pracy: Ocena wpływu przekonań religijnych na pełnienie funkcji zawodowych przez pielęgniarki w percepcji pacjentów.

Materiał i metody: Badaniem objęto 150 pacjentów i wykorzystano autorski kwestionariusz ankietowy.

Wyniki: Zdaniem 45,3% chorych wyznanie nie wpływa na wybór zawodu, jakość wykonywanych zadań zawodowych (62,3%), ale wpływa na np. przetaczanie krwi (50%). Ponad połowa (60%) uznała, że wyznanie pielęgniarki nie ma znaczenia. W przypadku sprzeczności terapii z poglądami religijnymi chorego pielęgniarka powinna skonsultować swoje działanie z inną pielęgniarką (42%), a gdy z jej wyznaniem – przekazać opiekę nad pacjentem innej osobie (47,3%). W szpitalu chorzy mają prawo do opieki duszpasterskiej (93,3%), swobodnego dostępu do kapłana (87,2%) i do praktyk religijnych (88,7%). Uwzględnianie w pracy sfery duchowej chorego przez lekarza miało znaczenie dla 36% pacjentów, a przez pielęgniarkę dla 37,3% osób.

Wnioski: Pacjenci w większości określali się jako osoby wierzące i praktykujące, twierdząc, że religia w ich życiu odgrywa bardzo ważną rolę, a zachętą do pogłębiania życia religijnego byłyby życiowe problemy i kłopoty (choroby, śmierć). Wartościami najbardziej preferowanymi przez chorych były szczęście rodzinne, dobre zdrowie oraz wiara/religia. Większość chorych zadeklarowała, że wyznanie nie wpływa na wybór zawodu, jakość wykonywanych zadań zawodowych i nie ma znaczenia wyznanie pielęgniarki sprawującej nad nimi opiekę. W opinii większości chorych w przypadku zaistnienia sprzeczności terapii z poglądami religijnymi chorego lub pielęgniarki powinna ona przekazać opiekę nad pacjentem innej pielęgniarce.