Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej, rozwój wszechstronnej współpracy międzynarodowej i globalizacji, wywołuje we wszystkich dziedzinach
życia potrzebę przygotowania się do kontaktów z innymi kulturami i innymi stylami życia. Dane statystyczne świadczą
o tym, że z roku na rok w Polsce rośnie liczba cudzoziemców, którzy znaleźli swoje miejsce do życia w Polsce i korzystają ze świadczeń
zdrowotnych. Także coraz częściej położne wiążą swoją karierę zawodową z pobytem za granicą. Dlatego wiedza dotycząca zjawisk
kulturowych i specyfiki pracy położnych, w zależności od nasycenia różnorodnością kulturową, staje się nieodzowna.
Celem artykułu jest uwrażliwienie na różnice kulturowe, które mogą mieć istotne znaczenie w opiece nad pacjentkami z innych obszarów
kulturowych. Autorki chciały jednocześnie podzielić się własną koncepcją opieki zgodnej kulturowo.
W pracy wykorzystano metodę analizy piśmiennictwa oraz oparto się na własnych doświadczeniach w prowadzeniu warsztatów „Komunikowanie
międzykulturowe”.
Różnice kulturowe mogą stwarzać niewidzialne bariery, nie należy ich jednak traktować jako przeszkód w kontaktach, ale jako wartość, bo
obie strony mogą z siebie czerpać i uczyć się. Różnorodność pozwala szerzej patrzeć na świat i z innej perspektywy oceniać otaczającą
rzeczywistość. Wiedza dotycząca zjawisk kulturowych ogranicza poczucie niepewności i frustracji oraz zapewnia pewnego stopnia przewidywalność
zachowań podopiecznych, dzięki ujęciu ich zwyczajów i praktyk w pewne logiczne modele. Opanowanie kompetencji
międzykulturowych może stać się kapitałem, który przełoży się na sukces zawodowy i życiowy, dlatego powinno wejść do kanonu umiejętności
położniczych.