Wstęp. Współczesne trendy demograficzne pokazują, że proces starzenia się ludności w wielu krajach europejskich nadal trwa; wysoki
stopień starości demograficznej dotyczy również Polski. Powoduje to wzrost zapotrzebowania na usługi medyczne i socjalne. Osoby
starsze są głównymi beneficjentami opieki zdrowotnej w zakresie świadczeń pielęgniarskich i opiekuńczych, co wymusza konieczność
reorganizacji systemu opieki nad osobami starszymi w środowisku zamieszkania.

Cel badania. Celem badania było wskazanie zadań dla pielęgniarki środowiskowej wyznaczonych przez potrzeby i oczekiwania podopiecznych
w starszym wieku.
Materiał i metody. W dwóch zogniskowanych wywiadach grupowych przeprowadzonych w ramach projektu „Zwiększenie dostępu do
środowiskowych form opieki dla osób starszych, mieszkających we własnych gospodarstwach domowych” wzięło udział 6 osób starszych
oraz 11 przedstawicieli różnych usługodawców opieki środowiskowej.

Wyniki. Oczekiwania ludzi starszych wobec różnych instytucji środowiskowych w głównej mierze są adresowane do pielęgniarek środowiskowych.
Uczestnicy grup fokusowych podkreślają znaczenie pielęgniarki środowiskowej w procesie informowania seniorów o możliwościach
uzyskania opieki. Wskazują również na rolę pielęgniarki w przekazywaniu informacji innym profesjonalistom środowiskowego zespołu
geriatrycznego. Szczególnie istotne w realizowanych przez pielęgniarkę środowiskową zadaniach, obok wykonywania czynności instrumentalnych,
jest udzielanie wsparcia informacyjnego oraz emocjonalnego seniorowi i jego rodzinie.

Wnioski. W świetle obserwowanych zmian demograficznych wzrost zapotrzebowania ludzi starszych na świadczenia pielęgnacyjno-opiekuńcze
wymusza organizowanie środowiskowej opieki pielęgniarskiej opartej na potrzebach i oczekiwaniach jej odbiorców.

Problemy Pielęgniarstwa 2011; 19 (2): 239–243