W planowaniu leczenia objawowego oprócz aspektów medycznych należy również ocenić stosunek pacjenta do własnej choroby, poziom komunikacji lekarz–pacjent, obciążenia w wywiadzie uzależnieniem oraz jakość życia. W pracy przedstawiono przypadek chorej z rozpoznanym chłoniakiem rozlanym z dużych komórek B (diffuse large B-cell lymphoma – DLBCL), ze stwierdzonymi przerzutami do kości miednicy i kręgosłupa, znajdującej się pod opieką poradni medycyny paliatywnej z powodu utrzymujących się dolegliwości bólowych. Celem prezentowanych badań było określenie, czy w opisywanym przypadku pacjentki leczonej opioidem krótko działającym podawanym donosowo zasadne jest kontynuowanie planu leczenia, czy też zmiana koncepcji terapeutycznej, podyktowana obawą o rozwijające się uzależnienie od leku, spowodowane niestosowaniem się chorej do zaleceń lekarza.